زمینه و هدف: اضطراب یک اختلال روانی است که می تواند متعاقب تجاوز جنسی بروز کرده و تهدید جدی برای سلامتی زنان باشد. هدف این مطالعه تعیین فراوانی اضطراب در قربانیان زن تجاوز جنسی مراجعه کننده به مرکز پزشکی قانونی استان اصفهان در سال 1393 بود.روش کار: این مطالعه توصیفی شامل 93 زن قربانی تجاوز جنسی مراجعه کننده به مرکز پزشکی قانونی استان اصفهان بود که به روش تصادفی انتخاب شدند. ابزار مطالعه برگه اطلاعات دموگرافیک و سلامت روان SCL-90 بود. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون های آماری همبستگی اسپیرمن، t مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه در spss-17 استفاده شد.یافته ها: این مطالعه نشان داد که همبستگی مثبت و معناداری بین تجاوز جنسی و اضطراب وجود داشت (p<0.001) به طوری که شیوع اضطراب در افرادی که دچار تجاوز جنسی شده بودند متوسط رو به بالا بود. همچنین 6.5 درصد (6 نفر) از افراد اضطراب را در حد خفیف ( نمره 1-0)، 81.7 درصد (76 نفر) در حد متوسط (نمره 3-1) و 11.8 درصد (11 نفر) در حد شدید گزارش نمودند. از 9 زیرشاخص مربوط به اضطراب 51.6 درصد (48 نفر) از واحدهای مورد پژوهش تجربه احساس ترس همیشگی را در حد خیلی زیاد داشتند، 49.5 درصد (46 نفر) دچار احساس تپش قلب ، 39.8 درصد (37 نفر) احساس ترس ناگهانی و بی علت، 29 درصد (27 نفر) وحشت زدگی، 24.7 درصد (23 نفر) کم تحملی، 17.2 درصد (16 نفر) احساس ناآرامی، 12.9 درصد (12 نفر) کابوس و 4.3 درصد (4 نفر) از قربانیان دلشوره داشتند.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تجاوز جنسی با اضطراب ارتباط دارد و اکثر قربانیان بعد از تجاوز جنسی دارای اختلالات روانی از جمله اضطراب می شوند. با توجه به افزایش روزافزون تجاوزات جنسی در زنان و شناخت تجاوز جنسی به عنوان عامل مختل کننده سلامت روان، باید راهکارها و منابعی جهت جلوگیری از تجاوز جنسی علیه زنان و پیامدهای ناگوار آن از جمله اضطراب و تشخیص و درمان زودرس این عارضه و سایر عوارض اختصاص یابد.

اهداف: عدم دانش و نگرش جنسی زمینه ساز پیداش اضطراب جنسی زنان می شود. این مطالعه با هدف پیش بینی اضطراب جنسی براساس دانش و نگرش جنسی زنان در آستانه ازدواج انجام شد. ابزار و روش ها: این مطالعه توصیفی-مقطعی در سال 1397 روی 556 نفر از زنان مراجعه کننده به مرکز سلامت خانواده شهر همدان انجام شد. زنان با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش نامه های اضطراب جنسی دیویس و دانش و نگرش جنسی SKAS را تکمیل نمودند. برای تحلیل روابط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون و برای تعیین اثر خالص رابطه بین متغیرها از آزمون رگرسیون چندمتغیره خطی استفاده شد. یافته ها: بین اضطراب جنسی با دانش جنسی (0. 358-=r؛ 0. 001

1پیشگفتار: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی رواندرمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تمایلات جنسی، اضطراب جنسی و قاطعیت جنسی زنان نابارور شهر اصفهان انجام شد. روش: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری شهر اصفهان در سه ماهه پاییز سال 1397 بود. در این پژوهش تعداد سی نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه های آزمایش و گواه در هر گروه پانزده نفر گمارده شدند. گروه آزمایش روان درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی را طی دو ماه در هشت جلسه شصت دقیقه ای دریافت نمود. پرسشنامه های مورداستفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه چندوجهی مساله های جنسی M‏SQ و پرسشنامه تمایلات جنسیHISD بود. داده های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد رواندرمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تمایلات جنسی، اضطراب جنسی و قاطعیت جنسی گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه تاثیر معناداری(05/0 >P) داشته است. پی آمد: نتایج پژوهش حاکی از تاثیر رواندرمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تمایلات جنسی، اضطراب جنسی و قاطعیت جنسی در زنان نابارور است و می توان از آن به عنوان روشی کارآمد بهره گرفت.

با هدف بررسی تحول ابعاد شناختی و رفتاری اضطراب اجتماعی در دوره نوجوانی این پژوهش انجام شد. یک نمونه 500 نفری (276 دختر و 224 پسر) در سه گروه سنی 13-12، 15-14 و 17-16 ساله با روش تصادفی چند مرحله ای از دانش آموزان شهر تهران انتخاب شدند و به مقیاس اضطراب اجتماعی نوجوانان (پاکلک، 1997) با دو بعد شناختی و رفتاری، پاسخ دادند. نتایچ تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد که نوجوانان 13-12 ساله نسبت به دو گروه سنی دیگر، میانگین بالاتری در هر دو بعد شناختی و رفتاری اضطراب اجتماعی به دست آوردند. همچنین میانگین نمره های دختران در هر سه گروه سنی در مقایسه با پسران در بعد رفتاری اضطراب اجتماعی بالاتر بود در حالی که، در بعد شناختی اضطراب اجتماعی بین دو جنس تفاوت وجود نداشت. یافته ها بر اساس دیدگاه شناختی اجتماعی الکایند و تاثیر جنس در اجتماعی شدن بحث شدند.

یکی از روشهای تربیت وتهذیب نفس، در حوزه ی تعلیم وتربیت، مساله خودمهارگری است.خودمهارگری، امری است که امروزه مورد توجه متصدیان امور تربیت قرار گرفته ودرآموزههای دینی از آن به تقوا نیز تعبیر شده است. بنابراین هدف این مطالعه تدوین مدل خودمهارگری جنسی در اندیشه خبرگان بر مبنای آموزه های عفت میباشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی،ازنوع تحقیقات کیفی(توصیفی-تحلیلی) باروش تحلیل مضمون انجام شده است.جامعه آماری این پژوهش 11نفرازخبرگان دانشگاهی وحوزوی روانشناسی وعلوم دینی می باشد که بااستفاده ازروش نمونه گیری گلوله برفی ونقطه اشباع نظری11نفرانتخاب شدند.ابزار جمع آوری بخش کیفی اطلاعات مصاحبه نیمه ساختار یافته برگرفته ازمبانی نظری می باشد. شیوه تجزیه وتحلیل این بخش با استفاده از تحلیل مضمون می باشد. نتایج این بخش از تحقیق در قالب چهار مضمون سازمان دهنده ومضامین پایه تبیین گردید. پیشایندها شامل؛ لزوم سلامت رفتارجنسی، آگاهی از آسیبها و بیماریهای رفتار جنسی کنترل نشده، لزوم پایبندی به اخلاق وتقوا، مراقبتهای تربیتی ازسنین کودکی و پیشگیری از ازدواج سفید وبی بند وباری در جامعه میباشد. راهبردها شامل؛ آموزش جامع مسائل جنسی، تقویت ایمان ودینداری، تسهیل وتسریع شرایط ازدواج جوانان، صبوری وخویشتنداری، لزوم تربیت جنسی جوانان از منظر قرآن کریم وحدیث، داشتن عفاف وحیاوتقواو خودنظارتی ومراقبه میباشد. عوامل زمینه ای شامل؛ تداوم وسلامت نسل وحفظ سنت پیامبر درامر ازدواج، قوانین شرعی وعرفی وعوامل محیطی وژنتیکی میباشد. پیامدهاشامل ؛خویشتن داری جنسی در پرتو عفاف، صبوری وتاب آوری، کاهش رفتارهای جنسی پر خطر وبدون مسئولیت، پرورش توانمندیهای عقلی و اخلاقی،رسیدن به آرامش مطلوب، سلامت وامنیت فرددر اجتماع و ارتباط اجتماعی زن و مرد در پرتو عفاف میباشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی مدل ساختاری رابطه بین سازگاری زناشویی، خودابرازگری جنسی و اضطراب رابطه جنسی در اختلال واژینیسموس با میانجیگری سبک های تبادل اجتماعی بود. جامعه شامل کلیه زنان مراجعه کننده به کلینیک های مرتبط با درمان اختلالات جنسی در شهر تهران بود. اعضای نمونه 220 نفر از زنان با اختلال واژینیسموس بودند. در پژوهش حاضر از مقیاس های سازگاری زناشویی، پرسشنامه اضطراب ارتباط جنسی، مقیاس خودابرازگری جنسی، ابزار زنانه چندوجهی اختلال دخول واژینال و پرسشنامه تبادل اجتماعی برای جمع آوری داده ها استفاده شد. نتایج مدل یابی معادلات ساختاری حاکی از برازش نسبتاً خوب مدل بود. همچنین نتایج نشان داد که تمام مسیرهای بین متغیرهای پژوهش از لحاظ آماری معنی دار است. طبق نتایج، رابطه غیرمستقیم خودابرازگری جنسی، سازگاری زناشویی و اضطراب رابطه جنسی با میانجیگری سبک های تبادل اجتماعی معنی دار به دست نیامد. با اینکه سازگاری زناشویی و اضطراب رابطه جنسی به صورت مستقیم، شدت نشانه های اختلال واژینیسموس را پیش بینی می کرد؛ اما اثر غیرمستقیم این مولفه ها بر روی شدت اختلال واژینیسموس از طریق مسیر سبک های تبادل اجتماعی معنی دار نبود. بنابراین اضطراب جنسی و سازگاری زناشویی مولفه های مهمی در پیش بینی اختلال واژینیسموس هستند و باید به عنوان یکی از اهداف اصلی درمان در زنان با اختلال واژینیموس مورد توجه قرار بگیرند.